Uitgebreid interview met Marcel Vonk

0

Omdat we zoveel positieve reacties hebben gehad op de interviews in 2014, hebben we besloten om er ook dit jaar weer zoveel mogelijk te houden. We inmiddels alweer met een aantal zeer interessante personen uit de pokerwereld gesproken en het eerste interview van 2015 is met niemand minder dan Marcel Vonk. Naast pokerspeler is Marcel ook nog eens wetenschapper, wat natuurlijk een erg interessante combinatie is. Marcel is één van de weinige Nederlanders die kan zeggen dat hij een World Series of Poker bracelet heeft gewonnen. We vonden het hoog tijd om maar eens met Marcel Vonk in gesprek te gaan en we zijn dan ook heel erg blij dat hij wilde meewerken. In het interview komt hij onder andere aan het woord over zijn eerste live toernooi, het winnen van een WSOP-bracelet, het NAKP en geeft hij tips hoe beginnende spelers zichzelf kunnen verbeteren.

Hoe kwam je voor het eerst met poker in aanraking en hoe heeft zich dat ontwikkeld tot het punt dat je echt toernooien ging spelen met grotere buy-ins (live en op het internet)

Van 2003 tot 2005 woonde ik in Uppsala, in Zweden. In 2003 won Chris Moneymaker als amateur het Main Event van de World Series of Poker, en vanaf dat moment werd poker steeds populairder – eerst in Amerika, maar al snel ook in Europa. De Scandinavische landen waren de eerste landen die de “poker boom” oppakten. Wat dat betreft zat ik in Zweden dus goed. De eerste pokerprogramma’s kwamen op tv, en diverse van mijn collega’s speelden in een homegame. Na een tijdje leerde één van mijn collega’s me het spel (toen we in Toronto op het vliegtuig terug naar Zweden zaten te wachten – mijn eerste pokergame was voor Canadese dollarcenten), en al snel ging ik meedoen in de homegame en begon ik ook voor kleine buyins op het internet te spelen.

Een klein jaartje later ging ik met dezelfde collega en nog een ander voor het eerst naar een casino: casino Cosmopol in Stockholm. We deden daar mee aan een toernooi voor 600 kronen – zo’n 60 euro. In die tijd was dat nog ver buiten mijn bankroll, maar ik zag het als en gezellig avondje uit, en vond het dus niet zo’n probleem om die 60 euro neer te tellen. Een uur of acht later had ik vier keer azen gekregen, de nodige mooie flops gehad, en het toernooi gewonnen. Goed was ik nog absoluut niet, maar met zo’n 1300 euro had ik een mooie start voor mijn bankroll – en vanaf dat moment begon die eigenlijk alleen maar te groeien, zodat ik ook aan de wat grotere toernooien mee kon gaan doen.

Ook nog wel grappig om te vertellen:
We woonden zoals gezegd in Uppsala, en moesten dus met de laatste trein terug van Stockholm naar Uppsala. Doordat het toernooi zo lang duurde misten we die bijna. Ik ging dus nadat ik gewonnen had snel uitcashen, terwijl mijn collega’s de jassen haalden. Daarna moesten we sprinten voor de trein. Mijn eerste live-toernooi eindigde er dus mee dat ik met mijn jas half aan en een enorme stapel bankbiljetten in mijn handen het casino uit kwam sprinten. Ik kan me voorstellen dat de voorbijgangers op straat iets heel anders dachten dan dat ik net een toernooi gewonnen had…

Je hebt van poker nooit echt je beroep gemaakt. Heeft dit met je maatschappelijke carriëre (postdoctoraal onderzoeker) te maken, of vond/vind je poker gewoon niet leuk genoeg om het fulltime te doen?
Allebei. Ik vind poker een prachtig spel, en vraag me wel eens af of ik het als professional financieel zou kunnen redden, maar ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken om alleen maar met poker bezig te zijn en er voor mijn inkomsten van afhankelijk te zijn. Steeds meer spelers worden steeds beter, en de swings zijn natuurlijk enorm – zeker als je zoals ik vooral toernooien speelt – dus hoewel het zeker mogelijk is om je geld te verdienen met poker trekt dat eenzijdige en onzekere bestaan me absoluut niet. Daar komt nog eens bij dat ik mijn werk als wetenschappelijk onderzoeker veel te leuk en interessant vind om het te willen opgeven!

Met welk doel vertrok je in 2010 precies naar Las Vegas en aan hoeveel toernooien heb je uiteindelijk meegedaan?
Ik was in 2009 voor het eerst in Las Vegas voor de World Series of Poker, en speelde toen één $1500-event. Daarvoor gold toen hetzelfde als destijds voor het toernooi in Stockolm: het viel eigenlijk buiten mijn bankroll, maar ik zag het als een leuke vakantie waar ik graag iets meer voor uitgaf. Uiteindelijk kwam ik in dat toernooi net in het geld, en werd ik uitgeschakeld door Phil Hellmuth. Ik maakte een semibluf met een flushdraw op de flop en hij callde uiteindelijk. Helaas verloor ik die hand – het verhaal was natuurlijk nog veel mooier geworden als ik Phil Hellmuth een bad beat had bezorgd…

welcome to las vegas

Ik had in 2009 wat mensen ontmoet van een besloten pokerforum waarop ik actief ben, en in 2010 besloot een aantal van die mensen een huis te huren voor de hele WSOP. Ik wilde geen zes weken naar Las Vegas, maar anderhalve week WSOP zag ik wel zitten. Een doel had ik niet echt, ik wilde gewoon zo goed mogelijk spelen en verder zouden we wel zien. Ik schreef me in voor drie WSOP-toernooien, waarvan de eerste twee geen succes werden – maar het huis was in elk geval erg gezellig! Misschien wel iets te gezellig, want voor het laatste toernooi verbleef ik in het Rio omdat al mijn forumvrienden inmiddels vertrokken waren, en dat toernooi won ik.
In de jaren daarna had ik natuurlijk een veel grotere bankroll, en sindsdien ga ik jaarlijks een week of twee naar de WSOP en speel ik in die tijd zo veel (leuke/betaalbare) toernooien als ik kan – meestal een stuk of 8-10.

Als mijn informatie klopt ben je de enige Nederlander met een WSOP-bracelet in de No-Limit Hold’em variant. Je schreef het $1,000 buy-in No-Limit Hold’em-evenement (‘Event #54′) (3844 – deelnemers) op je naam en verdiende zo 570.960 dollar. Als je een toernooi met zo’n groot deelnemersveld wint moet er vast een heleboel gebeurd zijn. Wat is je het meest van dat toernooi bijgebleven? Bijzondere handen of andere speciale momenten die je nooit meer zult vergeten.

Aan het begin van dag 2 had ik in dat toernooi nog maar 13 blinden over. Het was nog te ver tot het geld om te blijven folden naar een prijs, dus ik ging op een gegeven moment vanaf de cutoff all-in met J9s. De big blind callde met ATo, maar de boer op de flop was genoeg voor me om die hand te winnen. Vanaf dat moment liep tot aan de finaletafel alles als een zonnetje, maar voor hetzelfde geld had ik die hand natuurlijk verloren en was mijn pokercarrière heel anders verlopen.

Een tweede moment dat heel belangrijk was, was de dinnerbreak op de laatste dag. Ik was toen al heads up met David Peters, en hij leek elke pot van me te winnen. Ik begon de heads-up met grofweg evenveel chips als hij, maar tegen de tijd dat de dinnerbreak gepland was had hij een 5:1 voorsprong. De toernooileiding vroeg ons of we een dinnerbreak wilden of dat we wilden doorspelen. David wilde doorspelen, maar ik niet, en dus namen we een uur pauze. Er stonden veel vrienden van me aan de rail, maar die heb ik even in de steek gelaten om met mijn vriendin en twee forumkennissen die heads-upspecialist zijn ergens rustig te gaan eten. Dat werd waarschijnlijk de meest nuttige coaching-sessie die ik ooit gehad heb, want mede dankzij hun tips kwam ik na de break helemaal terug en won ik het toernooi uiteindelijk.

Wat kwam er allemaal op je af na het winnen van je eerst World Series of Poker Bracelet? Werd je bijvoorbeeld benaderd door sponsoren en hoe ben je hiermee op gegaan?
Ik ben nooit door sponsoren benaderd. Ik denk dat ik vanwege allerlei factoren – leeftijd, speelstijl, het feit dat ik geen professional ben – niet zo interessant ben voor potentiële sponsoren. Eerlijk gezegd vind ik dat ook wel prima – zolang ik voor 100% voor mezelf speel heb ik ook geen verplichtingen en kan ik altijd zelf besluiten wanneer ik wat speel.

Wel waren er natuurlijk heel veel interviews voor kranten, radio en internet-media. Ik vond al die aandacht best leuk, al zou ik zeker niet altijd zo in de spotlights willen staan. Daardoor ontstond ook de gekke situatie dat ik in Nederland een bekendere speler werd, terwijl in Amerika helemaal niemand me kent. Dat laatste heeft zeker zo zijn voordelen, want ik kom qua uitstraling op veel mensen niet over als een goede pokerspeler, en daar maak ik graag gebruik van.

Wat staat er allemaal op jouw pokerkalender in 2015?
In elk geval weer een week of twee naar de WSOP. Ik weet nog niet precies wanneer; ik zou graag weer eens het Main Event spelen, maar in die periode zijn er natuurlijk weinig andere toernooien. Misschien kies ik dus wel twee eerdere weken waarin ik veel rare spelletjes kan spelen – dat ben ik de laatste jaren steeds leuker gaan vinden, al vind ik No Limit Hold’Em ook nog altijd een prachtig spel.

Verder heb ik geen heel concrete plannen. Ik speel de meeste Holland Casino-series wel, tenzij ik werkverplichtingen heb. Verder misschien nog een of twee EPT’s of andere buitenlandse toernooien, maar het is vaak een last-minutebesluit als ik zo’n toernooi speel. Werk gaat nog altijd voor, en als ik veel vrije tijd heb ga ik eens kijken welke toernooien er in die periode vallen.

Deze maand is het Nederlands Amateur Kampioenschap Poker van start gegaan. Wat vind je van een initiatief als de NAKP en hoe belangrijk zijn dit soort projecten voor de toekomst van het Nederlandse poker?
Ik vind het een heel mooi initiatief, en ben blij dat Joep van den Bijgaart, Floris van der Ven en Pieter de Korver hun naam hieraan verbonden hebben om er meer bekendheid aan te geven. Ik denk dat het heel belangrijk is als mensen inzien dat poker beslist niet altijd om enorme geldbedragen hoeft te gaan, maar dat het uiteindelijk vooral een heel leuk en strategisch spelletje is.

Een belangrijke doelgroep voor onze website is de groep spelers die al een tijdje bezig is met pokeren, wat beter wil worden dan de gemiddelde recreatieve speler maar niet perse de ambitie heeft om professional te worden. Waar kunnen deze spelers het beste beginnen om stappen vooruit te maken. Zouden ze bijvoorbeeld meer naar de mathematische kant van poker moeten kijken, zoals het berekenen van pot odds. Kun je deze spelers een beetje in de juiste richting helpen?

Het klinkt misschien heel vanzelfsprekend, maar: oefen vooral op de dingen waar je niet goed in bent. Mensen hebben vaak iets te veel de neiging om binnen hun eigen “comfort zone” te blijven. Het is heel verleidelijk om als “math player” je vooral op wiskundige analyses te blijven richten en als “feel player” te proberen nóg betere reads te kunnen maken. Het probleem daarmee is dat je, als je ergens eenmaal redelijk goed in bent, heel weinig meer wint door er nog beter in te worden. Als je dus een hekel hebt aan wiskunde maar je wilt wel erg graag beter worden, dwing jezelf er dan toch toe om wat artikelen en boeken over pokerwiskunde te lezen. Omgekeerd: als je alleen de wiskunde goed beheerst, oefen dan juist op het lezen van je tegenstander.

Wat daarbij erg helpt is om een netwerk van andere pokerspelers om je heen te hebben – een forum, zoals in mijn geval, of een groep vrienden die allemaal spelen. Als je zelf ergens niet goed in bent, is juist feedback heel belangrijk. Bespreek dus handen met mensen die juist op een heel andere manier pokeren dan jij; daar leer je het meest van.

Wat is je favoriete hand om te spelen en waarom?
Als iemand een “favoriete hand” heeft, is dat vaak geen goed teken: elke hand heeft zijn voor- en nadelen, en handen die in de ene situatie goed zijn, zijn dat in een andere situatie weer niet. Natuurlijk zie ik in Hold’Em voor de flop graag een paar azen, maar als de stacks nog diep zijn kun je vaak veel meer winnen met een onverwachte hand die een prachtige flop hit.

Met welke (goede hand) speel je het minst graag en waarom?
Als je er een hekel aan hebt om een bepaalde goede hand te spelen (pocket boeren of aas-vrouw, om maar twee veel gehate goede handen te noemen) is dat waarschijnlijk een teken dat je juist op die spots moet oefenen!

De foto is eigendom van Pokercity.nl

Like onze Facebook pagina en volg ons op Twitter en blijf zo op de hoogte van het laatste Poker Nieuws

facebooktwitter

Leave A Reply