Joe Hachem praat met Pokernews.com over de nacht die zijn leven veranderde en de pokerscene vandaag de dag

Joe Hachem praat met Pokernews.com over de nacht die zijn leven veranderde en de pokerscene vandaag de dag

“Aussie, Aussie, Aussie, buddy!” lacht een vuistpompend Joe Hachem. Het is een uitspraak die pokerfans nog altijd direct herkennen.

Ruim twintig jaar zijn verstreken sinds de Australiër zijn plek tussen de pokerlegendes veroverde door de WSOP Main Event 2005 te winnen. Toch voelt die magische avond in Binion’s alsof het gisteren was. In de nasleep van de door Chris Moneymaker ontketende pokerboom stond er opnieuw een charismatische, toegankelijke wereldkampioen op — de eerste en tot op heden enige Australiër die het grootste toernooi ter wereld wist te winnen. (de boven foto is gemaakt door Joe Giron voor Pokernews.com)

PokerNews.com sprak uitgebreid met de man, mythe en toch ook zeker een pokerlegende! 

Als pokerfans voor één nacht in Doc Browns DeLorean konden stappen, zouden velen ongetwijfeld naar 16 juli 2005 terugkeren. Maar nostalgie is niet waar Hachem nu mee bezig is. Zijn blik is gericht op de toekomst. Want na een afwezigheid van zes jaar keert in april eindelijk de Aussie Millions terug — en de Godfather van het Australische poker kan niet wachten op de grote thuiskomst. In gesprek met PokerNews blikte de voormalig wereldkampioen terug op twee decennia in de spotlights, zijn kijk op de “poker owes me nothing”-mentaliteit, zijn familie en nalatenschap, en zijn verlangen om in Melbourne nog één keer “de suiker door te geven”.

De Godfather op Lage Toeren

Hoewel poker in twintig jaar drastisch veranderde, blijft Hachem presteren. Alleen al het afgelopen jaar noteerde hij cashes bij WSOP Paradise, het WPT World Championship en de WSOP Circuit. “De manier waarop we 20 jaar geleden over poker dachten, zou vandaag totaal niet werken,” zegt hij. “Iedereen die toen speelde en nu nog steeds speelt, is beter geworden. Anders waren ze allang verdwenen.”

Super high rollers zal hij echter niet meer doen.

“Ga ik de Triton-series spelen? Nee, tenzij iemand me zou staken. Ik ga niet mijn eigen geld neerleggen om daar te spelen; die gasten zijn simpelweg te goed.” Met minder volume, maar met constante resultaten, vertrouwt Hachem vooral op zijn live-ervaring. In de grote velden geloof ik dat ik nog steeds een mooie edge heb. Mijn live reads en hoe ik mezelf aan de tafel gedraag, helpen me enorm.” GTO-studie? Niet echt. Zijn zoon Daniel neemt die taak liever op zich. “Elke hand die ik speel, stopt hij in een simulator,” lacht hij. “‘Pap, je sizing klopte niet, je had hier moeten callen.’ Ik zeg dan: ‘Goed zo jongen, wat wil je dat ik eraan doe?’”

De nacht die alles veranderde

Na twintig jaar in de schijnwerpers zou je verwachten dat hij moe wordt van het herhalen van zijn succes, maar niets is minder waar. “Ik ben een dankbaar mens. Ik had al een goed leven voor de World Series — een mooi gezin, fijne vrienden, een stabiel bestaan. En toch veranderde alles door één gewonnen toernooi.” Zelfs nu voelt het nog “onwerkelijk”.

“Bijna elke dag gebeurt er wel iets dat rechtstreeks voortkomt uit het feit dat ik de World Series of Poker won. Iemand die me wil ontmoeten, een businessvoorstel, noem maar op.” En toch schrijft hij die kansen niet alleen toe aan zijn titel. “Je bekendheid brengt je tot een bepaald punt, maar daarna draait het om hoe je jezelf gedraagt. ”Thuis blijft alles nog zoals het altijd was. “Elke maandag hebben we etentje bij mij thuis. 20 tot 30 mensen. Al die gezellige chaos — daar ben ik elke week het meest trots op.”

“Ik ontketende de pokerboom in Australië”

Hachem neemt zijn rol als ambassadeur van het Australische poker uiterst serieus. “Toen ik Melbourne verliet was er één pokerroom in heel Australië, bij Crown Casino, met 17 tafels. Na mijn overwinning groeide dat naar 200 tafels. Elke staat had ineens poker.” Hoewel hij zichzelf daarbij relativeert — “Het had iedereen kunnen zijn, ik was gewoon die persoon” — omarmt hij zijn rol volledig. Maar de groep spelers die claimt dat “poker me niets verschuldigd is”, kan op weinig sympathie rekenen. “Dat vind ik echt beledigend,” zegt hij. “Zonder de hele pokercommunity, zonder de organisaties en de hype, hadden we nooit zulke prijzenpotten gehad. Dat mensen dat niet erkennen, dat wringt.”

Aussie Millions: De Grote Terugkeer

Op 24 april keert de Aussie Millions terug naar Crown Melbourne — en Hachem bruist van energie. “Thank God it’s back. Melbourne heeft het zwaar gehad sinds COVID, maar de nieuwe organisatie is vastbesloten poker terug te brengen.” Wie overweegt te komen, krijgt van hem een waarschuwing: “Wees voorzichtig: als je eenmaal in Australië bent geweest, wil je altijd terug,” lacht hij. “Crown is fantastisch, maar ga zeker ook de stad in. Restaurants van wereldklasse, perfect weer, sport, theater — en geweldig poker. Het is een paradijs voor spelers.” En zijn eigen doel? “Er is nog maar één ding dat ik wil winnen: de Aussie Millions. Ik heb mijn bracelet, mijn WPT-titel… maar die ontbreekt nog.” Hij noemt het geen afscheid, maar het klinkt alsof dit verhaal een perfect slot zou krijgen.